از نظر درک صنعت، -پارچه غیر بافته یک ماده واحد نیست بلکه یک اصطلاح جمعی برای طیف وسیعی از فرآیندهای تولید است. این پارچه ها را می توان بر اساس مواد اولیه الیافی-مانند پلی استر، پلی پروپیلن، یا ویسکوز-یا بر اساس روش پیوند، از جمله انواع باندینگ، حرارتی-و باندهای شیمیایی- طبقه بندی کرد.
فرآیندهای مختلف تولید، ویژگیهای نهایی مواد را تعیین میکنند: به عنوان مثال، منسوجات غیر بافته نخی{0}}در لمس نرم هستند و بسیار جذب میشوند و برای محصولات پاککننده یکبار مصرف و پانسمانهای پزشکی ایدهآل هستند. برعکس، منسوجات غیر بافته شده-گرمایی چسبانده شده- استحکام بالاتر و سطح صافی را ارائه میدهند که آنها را برای بستهبندی مواد و ژئوتکستایلها مناسب میسازد. در نتیجه، هنگام انتخاب محصولات غیر بافته، کاربران باید فرآیند تولید خاص و ترکیب الیاف را در نظر بگیرند نه اینکه صرفاً «پارچههای غیر بافته» را بهعنوان یک دستهبندی عمومی و تمایز نیافته در نظر بگیرند.
