سه مکانیسم اصلی وجود دارد که توسط آن پارچههای غیر بافته شده-بازدارنده شعله- عمل میکنند. اولی خنک کننده گرماگیر است: پس از گرم شدن، بازدارنده شعله دچار تجزیه می شود، گرمای قابل توجهی را جذب می کند و دمای سطح ماده را کاهش می دهد، در نتیجه رسیدن مواد به دمای لازم برای تجزیه حرارتی را دشوار می کند. دوم جداسازی اکسیژن است: هنگامی که حرارت مییابد، بازدارنده شعله یک لایه زغال متراکم روی سطح ماده تشکیل میدهد-که مانند یک سپر حرارتی عمل میکند{5}} تا ماده داخلی را از اکسیژن جدا کند و شرایط لازم برای احتراق را قطع کند. سومین حالت بازدارنده شعله گاز است: بازدارنده شعله تجزیه می شود و گازهای غیر قابل احتراق (مانند بخار آب و دی اکسید کربن) آزاد می کند که غلظت اکسیژن و گازهای قابل احتراق اطراف مواد را رقیق می کند و در نتیجه از انتشار شعله جلوگیری می کند.
در کاربردهای عملی، پارچههای بافته نشده-داخلکننده شعله-برای کابلها معمولاً از ترکیبی هم افزایی از این مکانیسمها استفاده میکنند. محصولات کامپوزیتی-شامل اسکلت پارچه فایبرگلاس همراه با-دود کم، هالوژن-شعله آزاد-مواد بازدارنده-در حین تولید دود کم و بدون گازهای خورنده یا سمی در حین احتراق، بازدارندگی قابل اعتمادی در شعله دارند. پارچههای بافته نشده-شعلهدار با کیفیت بالا{10}}دفعگیر-میتوانند به شاخص اکسیژن بیش از 30 درصد دست یابند، به این معنی که این ماده در برابر احتراق پایدار حتی در محیطهایی با غلظت اکسیژن بالا مقاومت میکند.

