-پارچههای غیر بافته دیرگیر-که بهعنوان-پارچههای غیر بافته مات بازدارنده شعله نیز شناخته میشود-نوعی منسوجات است که بدون ریسندگی یا بافندگی شکل میگیرد. این شامل یک ورق، تار یا خمیر از الیاف (جهت یافته یا به طور تصادفی چیده شده) است که از طریق اصطکاک، چسبندگی، چسبندگی یا ترکیبی از این روش ها به یکدیگر متصل شده اند.
جزء اصلی آن پلی استر است، نوعی فیبر شیمیایی که از پلیمریزاسیون اسید ترفتالیک (یا دی متیل ترفتالات) و اتیلن گلیکول تولید می شود. این پارچه ها را بر اساس مواد اولیه می توان به انواع پلی استر، پلی پروپیلن و ویسکوز دسته بندی کرد.
پارچههای بافته نشده-بافته نشده-دفع شعله با استحکام بالا، کشش خوب، مقاومت در برابر حرارت، سطح صاف، مقاومت در برابر سایش، پایداری نور و مقاومت در برابر خوردگی مشخص میشوند (اگرچه رنگپذیری نسبتاً ضعیفی دارند). آنها همچنین مقاومت در برابر رطوبت، قابلیت تنفس و انعطاف پذیری دارند، در حالی که غیر قابل احتراق و زیست تخریب پذیر هستند.

مکانیسم بازدارنده شعله در درجه اول شامل افزودنهای بازدارنده شعله{1}}است که با بالا بردن نقطه اشتعال مواد یا مهار احتراق، ایمنی آتش را افزایش میدهند.
انواع مختلفی از بازدارنده های شعله وجود دارد، از جمله انواع هالوژن-، آلی فسفر-، فسفر-هالوژن-، متورم کننده، و انواع غیر آلی. در این میان، بازدارندههای شعله برم دار (زیرمجموعهای از بازدارندههای بر پایه هالوژن-) در حال حاضر بیشترین استفاده را دارند.
بر اساس فرآیندهای تولید، پارچههای بافته نشده{0}}دزدگیر کننده شعله-را میتوان به دو دسته-سوزن مقاوم در برابر شعله-پنبه پانچ شده و شعله{4}}پنبه هوای گرم بازدارنده- طبقهبندی کرد. اولی توسط درهم تنیدگی الیاف از طریق دستگاههای پانچ-سوزن ایجاد میشود، در حالی که دومی با قرار دادن تار فیبر و عبور آن از یک کوره هوای گرم- ایجاد میشود. هر دو محصول دارای ویژگیهای مشترک هستند: مقاوم در برابر شعله، ساختار سبک، عایق حرارتی، دوام و سازگاری با محیطزیست{10}.
